Staatskapitalisme

http://www.volkskrant.nl/economie/welkom-in-de-nieuwe-economische-werkelijkheid~a4422499/

Dit artikel in de Volkskrant (dat de “Beijing consensus” roemt als “de nieuwe economie”) vermeldt enige bedrieglijkheden,waaronder dat staatskapitalisme (verregaande staatsbemoeienis met de economie) handig zou zijn in het vroegste ontwikkelingsstadium, oppervlakkig lijkt dit wel zo, echter: staatssteun (in de vorm van importheffingen, exportsubsidie) verdwijnt niet na het beginstadium, want als die steun verdwijnt, krijgen de bedrijven het weer moeilijk. Buiten dat is die steun een overheidsprogramma, dus permanent (uit starheid/logheid van de politiek, of anders: omdat er ambtenarensalarissen vanaf hangen).
De bedrijven leren dus niet zichzelf te bedruipen en concurrerend te werken in een markt waarin de importeurs van buitenlandse goederen reeds benadeeld zijn door de extra vervoerskosten om hun producten vanuit het verre buitenland naar de klant in het binnenland te krijgen.
In ppaats van een dergelijke overheidsbemoeienis te accepteren als onvermijdelijk, is de burger beter af door dit te bestrijden, en overheidsbemoeienis te minimaliseren (zo dicht mogelijk bij nul te brengen).
Wat is bijvoorbeeld de rol van het ministerie van economische zaken? Is dat om subsidies uit te delen, zgn. “#vrijhandelsverdragen” uit te onderhandelen? Vrijhandelsverdragen zijn absolute onzin, met zichzelf in tegenspraak
Het enige échte soort vrijhandelsverdrag dat er theoretisch mogelijk is (maar noit zal worden getekend, omdat die beperkingen opleggen aan de politiek), bestaat uit verboden voor de overheid om beperkingen op te leggen aan de handel. Wanneer een land beperkingen oplegt aan een bepaalde sector/die sector voortrekt, is het volk zelf prima in staat om dat met een #boycot op andere producten uit dat land op te lossen.
“Maar niet iedereen hoeft zich aan die boycot te houden!” Ja, en? Als de burgers ervoor kiezen om hun eigen belang te stellen boven dat van mensen die ze niet kennen, is dat hun goed recht – en feitelijk is dat precies wat “vrij”-handelsverdragen ook al doen: ze plaatsen de belangen van 1 sector boven de belangen van de rest van de landseconomie (consumenten, arbeiders in overige sectoren – die geslachtofferd worden in de handelsoorlog) én die van dezelfde sector in het verdragsland. De consumenten betalen uiteindelijk de prijs, want kunnen alleen kiezen tussen: importheffing bovenop de importproducten betalen, of: de inefficient geproduceerde – en dus te dure – binnenlandse producten betalen.

Advertisements

Published by

ludwigvanel

I am an author & an anarcharchist

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s