Wraakvader

De heer Mario H. krijgt 10 maanden celstraf, met aftrek van voorarrest, omdat hij de online-belager van zijn dochter in elkaar had geslagen. Hoe zou een minarchie/anarchie hiermee omgaan? Die vraag wordt ook met enige regelmaat gesteld op fora op internet (Facebook).
Die discussies ontaarddenvvaak in ja/nee-discussies. Met deze hoop ik daar een frisse kijk op te werpen.
Natuurlijk kan elk mens (ouder van een kind, of niet) begrip opbrengen voor de daden van een vader als Mario H. Oorsronkelijk was mijn stelling die van afkeuring, omdat zijnbdaden de samenleving op een hellend vlak plaatsen. Want iemand (ook al is het een verachtelijk persoon) in elkaar slaan, is een daad van aggressie. In een samenleving die probeert te leven volgens het #NAP (NonAggressie-Principe), is dat natuurlijk heel onwenselijk en potentieel splijtend. Zogauw je dat doet, kan je “utopie” ontrafelen, en misschien zelfs terugvallen naar barbaars etatisme.
Een andere kijk hierop is, dat Jack S. (de ex-TBS’er die online Mario’s dochter lastig viel) voor de afranseling een vergoeding kan krijgen, en dat Mario (uit naam van zijn dochter) een vergoeding kan krijgen van Jack voor zijn gedrag jegens de dochter.
Dan hoeft er niemand een gevavangenis in, en kunnen de vergoedingen tegen elkaar weggestreept worden, totdat de een het restant van de grotere vergoeding moet betalen aan de ander (de vader?).
Gezien de reactie van de vader, zal de dader wel erg over de schreef zijn gegaan, anders was de reactie van Mario vast niet zo erg geweest. Dus in mijn voorstel zal Jack de grootste vergoeding moeten betalen.
Rest alleen nog de vraag hoe we dit moeten behandelen, wanneer de Mario niet de Jack afranselt. Hoe “bestraffen” we dan de dader? (Ik zet “bestraffen” tussen aanhalingstekens, omdat straf een symptoom is van retributie-“justitie” ipv restitutie-justitie, die laatste helpt het slachtoffer wel, wraak niet.)
Ook middels vergoeding, het is dan (om degenen die toch per sé straf willen uitdelen) mogelijk om die vergoeding verplicht te laten betalen door hen in een commerciële “gevangenis” te werk te stellen, en geen andere betaling te accepteren dan de opbrengsten uit die gevangenis.

Gevangenissen in een anarchie/minarchie zijn niet de huidige, ontsnappingsgevoelige, primitieve vrijheidsberovingen, welke bepaald niet zo goed werken wanneer ze zo luxe zijn als de Nederlandse gevangenissen, met meer ontspaningsmogelijkheden en betere zorg dan menig bejaardentehuis.
In een anarchie zijn de gevangenissen, pure werkplaatsen, waar gestraften in en uit kunnen lopen, die werkplaats dient tenslotte alleen maar als locatie om producten te maken, welke met de opbrengst van de verkoop, helpen om de restitutie aan het slachtoffer op te brengen.

Op deze manier sla je meerdere vliegen in een klap:

  • Her houdt de kosten laag
  • Je hebt echte justitie
  • Je versterkt de maatschappelijke samenhang (mensen zouden principieel kunnen kiezen voor producten uit zo’n werkplaats, omdat ze op die manier een kleine bijdrage kunnen geven aan de gerechtigheid voor de slachtoffers)

Je dwingt de gevangenissen om fatsoenlijke cipiers te selecteren, want als die zich misdragen, kan de gevangene domweg overlopen naar een andere gevangenis, om daar zijn,straf af te werken

Het idee voor de commerciële gevangenissen heb ik overgenomen van Robert P. Murphy uit zijn boek Chaos Theory, gratis te verkrijgen bij mises.org https://mises.org/library/chaos-theory